De Entity of One-formule bestaat uit drie assen: uniciteit, relevantie en distributie. Het zijn geen losse ingrediënten die je naar eigen goeddunken kunt combineren. Ze zijn vermenigvuldigd, wat betekent dat een nul op een van de drie het totaal naar nul trekt.
Neem uniciteit. Als je je positioneert als de derde viskraam op een markt waar al twee viskramen staan, kun je nog steeds verkopen omdat er vraag is. Maar je bent geen Entity of One, je bent een van de drie. AI-systemen hebben geen reden om jou specifiek te noemen als er twee vergelijkbare alternatieven zijn.
Neem relevantie. Je kunt iets volledig unieks aanbieden, zoals stroopwafels met satésaus, en je kunt die ook op elke markt in Nederland neerzetten. Maar als niemand dat wil, is de distributie verspilde moeite. Relevantie houdt in dat je aanbod aansluit op een echte behoefte bij een echte doelgroep.
Neem distributie. Dit is de as die het meest veranderd is. Vroeger betekende distributie: nummer één in Google worden op de juiste zoekterm. Nu betekent het: aanwezig zijn op meerdere kanalen tegelijk, consistent, met dezelfde identiteitssignalen. AI vat samen wat het overal ziet. Wie op meerdere plekken hetzelfde verhaal vertelt, wordt als coherente entiteit herkend.